De stichteres

Onze congregatie is gesticht door Catharina Elisabeth SCHEYS. Zij was een begenadigde vrouw. Op reeds gevorderde leeftijd  heeft ze, aangespoord door twee jongere vriendinnen, de kracht en de moed opgebracht om vaste vorm te geven aan wat  reeds jarenlang haar verlangen was. Ze stichtte een blijvende gemeenschap van vrouwen waarin haar levensideaal gestalte en toekomst zou krijgen.

Zij werd geboren in 1808 te Lubbeek.  Ze behoorde tot een gefortuneerde familie die in Lubbeek hoog in aanzien stond. Drie van haar broers werden priester. Elisabeth zelf werd naar Hoegaarden gestuurd bij de Zusters van de Vereniging van het Heilig Hart. Later trad ze binnen als postulante bij de Gasthuiszusters. Gedurende haar postulaat was ze gedwongen steeds in de ziekenzaal te verblijven, zodat de geneesheren haar terug naar huis stuurden.
Haar ouders stuurde haar naar Vertrijk, waar haar broer pastoor was. Daar stichtte zij een congregatie voor jonge meisjes.

Na de dood van haar moeder keerde Elisabeth terug naar Lubbeek. Daar toonde ze nu haar grote vrijgevigheid. Ze deelde aalmoezen uit aan behoeftige mensen en wijdde zich aan het bezoek van de noodlijdenden, vooral in de laatste ogenblikken van hun leven.

Toen haar vader en haar broer gestorven waren, sprak ze de ruime financiële middelen aan waarover ze kon beschikken om voor haar een huis te laten bouwen tegenover de parochiekerk. Elk jaar organiseerde ze  een grote uitdeling van kledingstukken aan de arme schoolkinderen. Op 8 december 1860 stichtte ze een congregatie van O-.L.-Vrouw, die van bij de aanvang 40 leden telde. Een korte tijd nadien richtte ze ook een congregatie voor meisjes van 11 tot 15 jaar op. Haar voornaamste zorg ging nu naar het ijveren voor het bidden van de rozenkrans. Rond die tijd werd in België door pater Pius Vermeersch gewerkt werd aan de heropbloei van de 'Levende Rozenkrans'. Even later stierf haar broer, monseigneur Scheys, vicaris-generaal van het aartsbisdom Mechelen,  en vier dagen nadien  bezweek  haar broer pastoor van Vertrijk aan een beroerte.
In mei 1880 werd Elisabeth dodelijk ziek. Ze is gestorven op 29 mei 1880 om half zes ’s avonds, terwijl de zusters de rozenkrans baden.

Catharina Scheys droomde ervan een congregatie van zusters in het leven te roepen 'tot meerdere eer en glorie van God en tot welzijn van de evennaaste'. Ze  ging inlichtingen inwinnen bij de reeds bestaande congregatie van de dominicanessen van Engelendale in Brugge en Terbank (in de buurt van Leuven). Na rijp beraad besloot ze goedkeuring hiervoor te vragen aan de aartsbisschop van Mechelen, kardinaal Engelbertus Sterckx.

Het doel van de Congregatie die ze op het oog had:
- onderwijs en opvoeding van meisjes
- verzorging van zieke en oude personen.

Ze diende haar verzoek in op 30 april 1866.
De eerste twee  postulanten werden gevormd te Opwijk bij de zusters van de heilige Vincentius a Paulo, omdat die congregatie ongeveer dezelfde doelstellingen had. Die eerste postulanten waren Amelia DE RUYTER en Veronica COOSEMANS.

De kanonieke oprichting van de nieuwe congregatie gebeurde op 24 september 1866.
Na de plechtige eucharistieviering ontvingen de drie zusters uit de handen van mgr. Lauwers het dominicaans habijt.
Juffrouw Scheys werd aangesteld als priorin.  Haar naam werd zuster Maria Catharina.
Haar neef, eerwaarde heer Carolus De Ruyter, werd later de bestuurder.